The Nourished
Woman

De vrouw die je wordt

Ze moonwalked door de winkel zonder innerlijke onderhandeling en vult haar mandje met een brede glimlach. Ze voelt wat haar lijf nodig heeft zonder twijfel.

Ze kookt op een doordeweekse dinsdag zonder recept. Ze trekt aan haar man's mouw: "Proef eens." Hij sluit zijn ogen. “Jesus, dit is lekker!”. Er hangt een speelsheid in de keuken.

Ze zit om 14u helder, aanwezig en scherp in een meeting...geen suikerdip die haar naar de koekjes leidt, geen derde koffie als infuus. Haar lijf draagt haar, in plaats van dat ze het voortsleept als een rugzak vol stenen. Ze straalt kracht en vitaliteit uit.

Ze voelt eindelijk de energie om haar purpose te vervullen, gedragen door iets dat groter is dan wilskracht. Ze gaat zitten om te creëren en het stroomt. Geen "morgen begin ik echt." De headspace die vroeger ging naar zorgen en zelfkritiek is nu vrij: vrij om te dromen, channelen en scheppen. Haar lichaam is geen obstakel meer, maar de vessel waardoor haar werk in de wereld komt.

Ze staat op en strekt zich uit als een kat in de zon. Voelt haar ribben uitzetten met haar adem. Voelt haar voeten de vloer raken. En voor het eerst in jaren denkt ze niet: "wat moet ik vandaag?" maar: "wie mag ik vandaag zijn?"

De ruis op haar hart is stil geworden: die constante mentale chatter, die innerlijke critica met het stemgeluid van een uitgebluste boekhouder, die onzichtbare angst die altijd op de achtergrond zoemde...die zijn weg. Wat overblijft is ruimte en verbinding en een liefde die er al was, maar onder al die ruis nooit gehoord werd